De wandeling naar de Vaienui waterval was te doen op slippers en sandalen, maar niet echt aan te raden. Luuk heeft na het verlaten van de verharde weg 10 minuten lopen mopperen dat hij niét van modder houdt. Ach, gewoon doorstappen. Later ging het pad over in een bospad (regenwoud) met rosten. In eens is het voor de kids allemaal geen probleem meer. Ze klimmen en klauteren over de rotsen. Net als we besluiten over 5 minuten om te keren (voor de 3de keer) horen we de waterval! Een smalle hoge waterval. De modder wordt van de benen en sandalen gewreven en de duik is heerlijk verfrissend. Na een paar weken op een boot midden op de oceaan vergeet je alleen soms dat er muggen zijn… we worden lek geprikt, deet helpt niet.
De terugweg gaat een stuk vlotter. Het dorp loopt uit om naar de kerk te gaan. We horen al gezang en alle vrouwen lopen met een mooie bloem achter hun oor. We worden gevraagd mee te gaan. Ik geef aan dat met onze modder voeten niet echt een goed plan is. 'Pas de Problème'. We volgen de vrouwen en in de tuin van de kerk staat een kraantje waar je je voeten kan wassen. Dat de Polynesiërs kunnen zingen is ons al snel duidelijk!
Na een heerlijke lange warme nacht gaat John eerst even hardlopen, om 9 uur in de ochtend is het al 29 graden…..hij liever dan ik. Na een uurtje komt hij terug met z'n handen vol citroenen. We eten en persen gekoelde pompelmoezen en het zelfgebakken waldcornbrood smaakt weer heerlijk. Dan is de tijd voor het scheren en knippen van de Boomerang. IJskrabbers zijn niet afdoende er moeten zelfs brilo-sponsjes gebruikt worden om de achterkant schoon te maken. Maar na een paar uur hard werken is ze weer netjes en zullen we zeker een knoop harder varen!
De 45 mijl nar Hiva Oa vliegen voorbij. In baai van Taahuka ankeren (hoofd- en hekanker) we naast de "Blessed", een Nieuw Zeelandse familie welke we in Panama, Galapagos en op het SSB net hebben gesproken. Het dorpje Atuona is ongeveer 40 minuten lopen, gelukkig krijgen we snel een lift. We klaren in bij de Gendarmerie. Allemaal een stempel en een formulier wat we op de post naar Papete moeten doen. Zo makkelijk en goedkoop (gratis)is het in geen tijden geweest. We bekijken de winkeltjes. Er is veel te krijgen, alleen heel duur en lang houdbaar. Op het veldje midden in het dorpje is een soort markt. We hangen er wat rond, eten wat en de kids voetballen op het veldje. Een groep mannen staat te trommelen en later begint de voorstelling. Versierd met wat palmbladeren om armen en benen 'dansen' de mannen indrukwekkend. Filmpje volgt als we internet hebben.
's Nachts koelt het hier lekker af. In Fatu Hiva was het echt snik heet, 45 mijl verderop?! We slapen dus heerlijk. Uitgerust zijn we dan ook na een baguette met gebakken eitje begonnen aan de inspectie van de mast en de verstagingen. Ook alle lijnen, vallen en schoten zijn ingekort en-/ of omgekeerd. We zijn gelukkig geen gekke dingen tegen gekomen, al slijt het allemaal wel en roest en corrodeert alles onder je ogen weg een beetje vet helpt. De mountainbike zetten we ook weer in elkaar en na een uurtje fietsen en een halve spuitbus vet verder fietst die ook weer als een zonnetje! Morgen gaan we weer een eilandje verder, Tahuata.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten