Maandag konden we in Neiafu inklaren. Het was druk… zeker zeven zeilboten en een mega jacht moesten ingeklaard worden. Dit kwam voor ons wel goed uit. Met de boot moesten we naar de kade en daar kwamen 4 mensen één voor één en heel veel formulieren aan boord. Maar binnen 2 uur was alles ingevuld, stempels in de pasporten, het vuil aan de kant en het geld betaald. Zo konden de tomaatjes en appels weer onder de kussens terug de koelkast in. De 'Health inspector' kwam niet verder dan de kuip en toen de formulieren waren ingevuld en de 100 Pa'anga (45 euro) werd betaald ging hij snel verder naar de volgende. Met een hand en de woorden;'Welcome to Vava'u enjoy the Kingdom of Tonga' nam hij afscheid. Tonga is de oudste en enige nog bestaande monarchie in Polynesië en het is de enige natie die nog nooit in vreemde handen is gevallen. En daar is men hier trots op.
We hebben weer eens ouderwets op een terrasje gezeten en heerlijk pizza gegeten. Op de markt hebben we voor twee tientjes, twee volle tassen vers kunnen kopen en dat was na 2 euro voor een tomaat op Niue heel welkom. Een wereldkaart is hier makkelijker te vinden dan een plak ham, dus hangt er nu een mooie wereldkaart op Nick's kamer met als centrale oceaan de Pacific in plaats van de Atlantische oceaan, zoals je de wereldkaarten in Europa ziet. En dus geen ham de komende weken voor ons. Maar we hebben wel een treetje van het goedkoopste bier(Heineken)kunnen kopen en John heeft z'n oog op een naaimachine laten vallen, een echte Singer. Ja het moet niet gekker worden…..
Tonga bestaat uit 690 km² land, verdeeld over 171 eilandjes, 36 zijn er bewoond. Er zijn 4 eilanden groepen: Tongatapu, de Ha'apai, de Vava'u en de Niuas, verspreid over 700.000 km² oceaan. Wij zijn in de Noordelijke groep Vava'u . Ja, het is moeilijk te beschrijven hoe het er hier uit ziet… Het heeft wel wat weg van de tropische variant van de (Oost)Zweedse scheren kust. Dicht begroeit, groen, veel eilandjes, beschutte baaitjes. Rotsen met slijtsporen van ze zee, waardoor er grotten, inhammen, spleten zijn ontstaan. Foto's volgen.
De mensen zijn hier groot, donker en vriendelijk en de dames uitgevoerd met een flinke bilpartij. We zijn er nu wel achter waarvoor dit dient (volgens ons dan), ze doen hier alles zittend. Vele vrouwen weven kleden van gedroogde bladen van een Yuka achtige plant, zittend op hun bips in een dorps gebouwtje op de grond. Koken, kletsen, handwerken, veelal zitten ze met een gestrekt been en een gebogen been op de grond. Het kan ook komen de dat de stoelen hier schaars zijn, maar dit is onze theorie.
We hebben tot nu toe een paar eilandjes en dorpjes bezocht. De mensen leven hier simpel, heel simpel, maar er zijn kerkjes, schooltjes en fruitbomen genoeg en de zee zit vol vis. Steeds weer verbazen we ons hoe kinderen zich aanpassen en dingen 'gewoon' vinden. Zodra Nick de kinderen op Lape island zag en een glimlach had gewisseld werd er direct druk gespeeld. Later zijn we nog terug gegaan met een zak met kleding. Dat is hier wel goed besteed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten