Het onderwater landschap moet hier wel erg indrukwekkend zijn. Het ene moment is het 4590 meter diep en het volgende moment loopt de diepte wel heel erg snel terug. 2 Mijl uit de kust van Direction Island, Cocos Keeling, geeft de kaart nog 'maar' een diepte van 1250 meter aan. Het waait flink door 6 á 7 bft . De kleur van het water verandert en de golven nemen af als we achter het eiland komen. 600 Meter, 325 meter, 215 meter, 11 meter en dit binnen 5 minuten. We varen de lagune van Cocos Keeling binnen en de kleur schakeringen van het water zijn een feest voor het oog! Het kan niet anders zijn dat de Britse kapitein William Keeling, die ze in 1609 heeft ontdekt, er ook zo over dacht!
We vinden onze weg tussen de riffen door. De zon staat bijna recht boven ons. Dit helpt maar de golven met witte koppen maken het nog best lastig. Veilig vinden we een doorgang in het rif en laten opgelucht ons anker in het kraak heldere water vallen en zien dat deze zich direct goed ingraaft in het fijne witte zand. Direct komen er vanuit alle kanten black tips (haaien) aanzwemmen en nieuwsgierig 'checken' ze de ankerketting en het onderwaterschip. Ik stond al bijna klaar om het water in te duiken, maar heb toch opeens niet meer zo'n zin.
Cocos Keeling is een atoll en bestaat uit 27 eilandjes en een ondiepe lagune en is net als Christmas Island onderdeel van (West)Australië Wij liggen geankerd bij één van de onbewoonde eilanden, Direction Island. Twee eilanden zijn bewoond; het drie mijl verderop gelegen Home Island waar alle Maleisiërs wonen, en aan de overkant van de lagune West Island, waar de Australiërs wonen.
We hebben contact met de Politie en mogen van boord en kunnen morgen middag inklaren op Home Island. We ruimen de boot op en maken de bijboot klaar en verkennen 'ons' onbewoonde eiland. Witte standen, riffen, heel veel palmbomen en dicht begroeide paadjes. Er is hier een ´Shelter´ gemaakt voor dagjes mensen en cruisers. Er is een overkapping er staan grote picknick tafels een BBQ, toiletten en een regenwaterton en dit alles met uitzicht op het strand en de prachtige lagune, perfect! We strijken hier neer voor een sundowner en ontmoeten een hoop nieuwe mensen en de meeste zijn allemaal onderweg naar Zuid Afrika, erg leuk.
Dit is echt z´n plek waar je blij wordt van je windgenerator. Meestal is het een lelijke ´sta-in-de-weg´, maar hier met continu 6 á 7 bft. zorgt hij ervoor dat onze accu´s goed vol blijven. We genieten van een bed dat niet wiebelt en worden uitgerust wakker. Tijd voor school, schrijven! Dit gaat ook en stuk beter als de boot stil ligt. We halen wat werk in en gaan dan in de dinghy naar Home Island. Drie mijl tegen wind en golven in zorgen er voor dat we allemaal tot op ons ´naadje´ nat zijn. Gelukkig is het zonnig en waaien we weer snel genoeg droog. We gaan opzoek naar de ´kliniek´. John heeft nog steeds last van het gebied rond z´n oor. We worden snel, goed en gratis geholpen. John´s oor ziet er goed uit en het vermoeden dat het een geïrriteerde aangezichtszenuw is wordt hier bevestigd. Goed uit de wind blijven en warm houden is het advies. Dus nog meer foto´s van John met muts op in de tropen volgen!
Home Island wordt bewoond door Islamitische Maleisiërs en zo zie je hier dus moslim vrouwen in vol ornaat op een quad door de kaarsrechte straten met uniforme huizen en gekleurde vuilcontainers rijden. Kennelijk is het oude dorp ooit weggevaagd door een hurricane en is alles in een keer herbouwd. In het midden van het dorp staat een gigantisch gebouw op hoge stalen poten. Dat is de hurricane shelter. De jongens spelen in de speeltuin en het inklaren is een fluitje van een cent en we mogen al hele verse spullen aan boord houden. In de supermarkt kopen we nog vers brood, hamburgers en een sla (12 dollar) en zo zijn we klaar voor een sundowner en BBQ op het strand.
We bezoeken West Island met de ferry. Doen wat klusjes en checken de reparatie, die John in Bali aan het bovenste gedeelte van de Furler van de Genua heeft gemaakt. Alles zit gelukkig nog goed! De dagen hier in dit tropische paradijs vullen zich met school, snorkelen, vissen, kokosnoten openen, BBQ'en en muziek maken. Vooral dit laatste maakt deze plek zo bijzonder. Libby van 'Cocokai' speelt op haar saxofoon, Pipa van 'Wanda' op haar viool, fluit of ukelele en John geeft het ritme aan op zijn drum. Onze tamboerijn en sambaballen gaan van hand tot hand en Nick krijgt ukelele les van Ella van 'Tinopai' en heeft de grootste lol en doet gezellig mee.
We willen in het weekend vertrekken en ik ga zaterdag morgen vroeg naar Home Island om boodschappen te doen. Vrijdagmiddag is het vliegtuig geland met verse waar uit Australië, dit ligt dan zaterdagmorgen in de winkel. De zon schijnt en de wind is eindelijk wat minder. De drie mijl in de dinghy gaan een stuk sneller als je er alleen in zit. Het blijft waanzinnig als je schildpadden rond ziet zwemmen en scholen vis uit het turquoise heldere water ziet springen. Het ritje thuis in Nederland naar de supermarkt is toch heel wat saaier en dan speken we nog niet over de parkeerplek, wit strandje en de boot knoop ik vast aan een palmboom! De vraag of we ooit nog kunnen wennen in Nederland verdring ik maar en geniet vandaag extra!
Het is druk bij de winkel er staan zeker 15 golfkarretjes en quads! Ik vul een doos met verse sla, wortels, paksoy , paprika, appels en bananen, eieren en brood. De duurste groeten en fruit ooit, maar de komende twee weken kunnen we weer vooruit en houden we de scheurbuik op afstand! De dokter uit de kliniek brengt me met haar golfkarretje terug naar de bij boot. Leuke mensen hier.
We besluiten nog maar een dagje te blijven, het is z'n mooie rustige heldere dag. 'The Rip' is een snorkel- en duikplek net achter het rif dat het atoll met de Indische oceaan scheidt. Het 'verse' water spoelt over het rif de lagune in, zodat er altijd een flinke stroom staat. We gaan drie keer drift-snorkelend door de pass. Geweldig, heel veel vis. Grote Bumpheads, Wrasse Napoleons, scholen gekleurde Parrot fish, slapende blacktip haaien op de zandbodem en wel een hele grote barracudda!
We spelen op het strand, liggen in een hangmat, maken bommetjes van het zwemplatform en sluiten de dag af met weer een muzikale BBQ op het strand.
Maar dan is het toch echt tijd om verder te gaan richting de Mascarene Islands. Deze eilanden liggen ten oosten van Madagaskar. De drie hoofdeilanden van de Mascarene archipel zijn Rodrigues, Mauritius en La Reunion. Zondag ochtend 1 september halen we het anker op, 2000 mijl te gaan naar Rodrigues, we zijn er klaar voor!
Op 9/2/2013 5:10 AM (utc) was onze positie 12°58.81'S 094°12.14'E
Geen opmerkingen:
Een reactie posten