De laatste mijlen glijden snel onder ons door. De wind trekt behoorlijk aan en we varen in een echt Nederlands weertje, met grijze luchten en buien. We zijn precies op tijd binnen zaterdag. Als we ons op de marifoon melden krijgen we van Niue Radio te horen dat de Customs meneer over 20 minuten op de warf staat, met nog ruim een mijl te gaan en ook nog afmeren best krap. Agogo een Zwitsers jacht waarmee we zijn vertrokken vanuit Palmerston zijn er al en helpen ons met de ankerboei en nemen John in hun dinghy mee naar de kant. We zijn ingeklaard en mogen aan land komen, maandag kunnen we de rest van de formaliteiten afhandelen. We liggen in de baai van Alofi , de hoofdstad van het staatje Nuie. We hebben Frans Polynesië nu echt achter ons gelaten. Hier spreken de mensen allemaal Engels en is het gericht op Nieuw Zeeland. Geen stokbroden meer, maar lekkere witte zachte broden!
Niue is een Maketea, een omhoog geduwd stuk koraal. Het hoogste punt is 68 meter en gemiddeld is het eiland ongeveer 30 meter hoog. Geen groene dramatische rosten die we gewend waren van de vulkanische eilanden en geen atol met witte strandjes, maar steile rosten met grotten, spleten en inhammen grenzend aan het rif.
We verkennen het eiland eerst lopend, het is zondag (rustdag) en dus echt uitgestorven. Maar als maandag alle papieren zijn geregeld en John in het bezit is van een kleurrijk Niue rijbewijs huren we voor de volgende dag een auto. Een rondweg, met om de zoveel honderdmeter 'Sea Tracks'. Korte wandelingen die van de weg naar de zee leiden. Klinkt heel gewoon, maar dat is het echt niet. Het is echt machtig mooi. We rijden van Sea Track naar Sea Track in onze Toyota Duet en gaan van grotten naar zoetwaterpoelen (waar we je de scheiding tussen het zout en zoet water ziet), naar rots bogen, smalle ravijnen en zien prachtige vergezichten. We wandelen, zwemmen en klimmen heel wat af. Eind van de dag ploffen we moe maar voldaan neer in zoals ze het zelf noemen "The biggest little Yacht club in the world", waar we andere zeilers tegenkomen en afspreken om de volgende dag te gaan duiken.
Één van de andere jachten heeft deze duik gemaakt met de duikschool en weet waar we moeten zijn. Florian, Romano, Luana en John gaan op zoek naar de grot. Na even zoeken is de ingang gevonden en komen ze midden in een grot boven. Het enige licht is dat van de duiklampen en het doet heel mysterieus aan om daar in het water te liggen in een donkere grot. Na een paar minuten van deze zeer bijzondere plek genoten te hebben is het tijd om terug te keren. Het is prachtig, langzaam het licht tegemoet zwemmen en de zon op het koraal zien schijnen. Zigzaggend tussen smallen doorgangen en spelonken door komen ze na bijna een uur duiken verkleumd door de kou terug bij de bijboot. Er waren veel zeeslangen, deze soort kom alleen in Niue voor. Gelukkig doen ze niks en zijn er hier geen gevallen bekend dat ze mensen aangevallen hebben, maar in de wetenschap dat ze giftig zijn is het toch niet helemaal relax duiken met zoveel van die slingerende beesten. Terugvarend naar de boot is iedereen erg enthousiast, de grot en ook de slangen maken het tot een onvergetelijke duik.
We houden het weerbericht in de gaten, er wordt veel wind voor zondag voorspeld. We besluiten de beschutting van Vava'u, Tonga op te gaan zoeken. Maar eerst moet er dan nog uitgeklaard worden. Vele papieren worden ingevuld, gebouwen bezocht en dollars betaald. En dan mag Luuk voor de laatste keer de bijboot in het water laten zakken. Je dinghy moet je er hier uittakelen met een hijskraan met bedieningsconsole en met een trolley parkeren, droog op de warf. Het werkt goed en wat vinden Nick en Luuk dit te gek!
Op naar Tonga! Het blijft apart als je in het logboek noteert "Reis van Nuie naar Tonga", dat zijn van die momenten dat je even beseft dat we echt een eind onderweg zijn......
Geen opmerkingen:
Een reactie posten