De maan is net onder gegaan en de nacht is weer donker. Duizenden sterren, die steeds helderder worden, zorgen voor een prachtig decor. Zowel aan stuurboord als aan bakboord zie ik vissers en schuin achter ons vaart een (nog onbekend) zeilschip. We zijn alweer ruim 200 mijl onderweg naar Christmas Island en nu begint de stroom langzaam minder tegen te lopen. Donderdag 15 augustus zijn we vertrokken uit Bali samen met de zeilboten Frida, Melinda en Verde. Nog 375 mijl te gaan tot 'Flying Fish Cove', Christmas Island.
De afgelopen weken is er veel gebeurd en hebben we veel gedaan. Te veel om allemaal nog te vertellen. De grap is dat als je niks beleefd je alle tijd hebt om te typen, maar als je veel mee maakt er te weinig tijd is om het op de blog te zetten. Ik zal toch een samenvatting proberen te geven over onze tijd in Lombok en Bali.
Als we Sumbawa achter ons laten en niet veel later de zon langzaam zakt is het uitzicht tijdens het zeilen spectaculair. We zien Lombok met haar 3726 meter hoge 'heilige' vulkaan 'Rinjani' boven de felgekleurde wolkendeken uitsteken. We zeilen een nacht door tussen honderden vissers met knipperende lichtjes en na een prachtige zonsopkomst komen we 's ochtends aan bij Gili Air. Ik voorop de punt en John achter het roer en zo zoeken we de weg tussen de koraalplaten en draaien we onze Boomerang de beschutte lagoon in. Boten met toeristen schieten door de lagoon en we beseffen ons dat we de voorbije maand het Indonesië gezien hebben waar bijna geen toeristen komen. Vanaf nu, in Lombok en Bali, zal dat anders zijn. Gili Air is leuk, toeristisch maar heeft toch iets authentieks. Geen auto's, geen politie, geen verharde wegen. Alles wordt met traditionele bootjes gebracht en met pony en wagen over het eiland verdeeld.
We vermaken ons hier prima. Zonnen, zwemmen, fietsen, snorkelen, duiken, chillen…. Ja we hangen hier ook maar eens flink de toerist uit! Samen met de 'Seaquest' en later met de' Duchess' hebben we hier een heerlijke tijd.
We varen verder naar Sengigi. Een toeristen plaatsje in één van de baaien van Lombok met witte stranden, palmbomen en vele traditionele vissersbootjes. We verkennen het eiland en rijden langs de prachtige kust verder de vulkaan op. Het landschap wordt steeds groener en ruiger. We zien aapjes, rijstvelden, tabak- en koffie plantages, dorpjes en helaas veel vuil langs de kant van de weg….. We stoppen bij de Pura Lingsal. Het oudste tempel complex in Lombok uit 1714, waar het Hindoe en Islam geloof hier samen komen. We krijgen een rondleiding en uitleg over het complex en zien een aantal ceremonies. Offers worden geplaats, heilige stenen van de vulkaan Rinjani geëerd, het heilige water stroomt de bassins in en door een muntje in het heilige water te gooien mogen we een wens doen. We rijden verder naar een pottenbakkerij en via het drukke Mataran rijden we terug naar het relaxte Sengigi.
John gaat 's avonds nog opstap, opzoek naar wat vertier, maar het is ook hier nog steeds Ramadan. Geen live muziek en uitbundige feesten. Uiteindelijk komt hij een stel Nederlanders tegen en één blijkt een goede vriend te zijn van onze buurjongen Peter. De volgende avond praten we op het strand nog even gezellig na. Als we de bemanning van de Seaquest vinden bij het zwembad in het Sheraton hotel ontmoeten ook Anwar & Sheran. John had Sheran al ontmoet bij Pink Beach, Komodo toen hij opzoek was naar een charterboot die onze duikflessen kon vullen.
Het is 5 augustus en Huib Jan is Jarig. Bij het eerste daglicht gaan we ankerop en hijsen we de zeilen en zetten koers richting Benoa, Bali en laten Lombok (veel te snel) achter ons. Het is net nieuwe maan geweest en dit zorgt ervoor de stroming in de 'Lombok Strait' hard is. Gelukkig hebben we de stroom mee en vliegen we door het water tussen honderden traditionele kleine vissersbootjes met fel gekleurde zeilen een machtig gezicht! Als we bijna bij Bali zijn en de boot klaar willen maken voor de aanloop van Benoa Harbour zien we een walvis! Zo dicht bij de kant, tussen de riffen! De Seaquest vaart achter ons en een walvis er tussen. Deze tocht zal ik niet snel meer vergeten;)
We varen langs de tonnen en zo tussen de riffen door. Het is hier een gekkenhuis! Alle soorten watersport die je met een boot kan doen zie je hier! Regels zijn er kenbaar niet, alles vaart kriskras door elkaar en lijnen van pararasailors komen wel erg dichtbij, niet relaxt! 's Avonds vieren we in een restaurantje in Sanur, Huib Jans verjaardag, samen met de Luna Verde en hun dochter Nina, schoonzoon Sander en kleinkinderen, erg gezellig weer.
Terwijl ik dit aan het typen ben komt Luuk uit z'n bedje. Hij kruipt bij me opschoot en vraagt of we samen even sterretjes kunnen gaan kijken….. tot zo….Nadat we alle speciale sterren hebben aangewezen en even naar de 'Baba'ster hebben gezwaaid ligt Luuk weer voldaan terug in z'n bedje. Waar waren we gebleven?
We hebben weer een aardig to-do lijstje en John begint direct maar aan de smerigste. Hij geeft de motor een grote beurt en vervangt de brandstof opvoerpomp. We brengen heel luxe de was weg en maken de boot weer eens grondig schoon. Aan het einde van de middag komen Rian, Inge, Niels, Daan, Naïma en onze oude duik instructeur Jan aan boord. Erg leuk om hun hier in Bali te ontmoeten. Ze komen net terug van hun vakantie op een 'live onboard' boot bij de Komodo eilanden en zijn nog 2 dagen in Bali, voordat ze weer terug gaan naar Nederland. We hebben een gezellige sundowner in de kuip van onze Boomerang en Daan speelt op John's gitaar, geweldig! Nooit gedacht dat er zo'n geluid uit kon komen. John besluit de gitaar aan Daan te geven en zich volledig op z'n laatste muzikale 'uitdaging' te gaan concentreren, mondharmonica en drum, dit lijkt haalbaarder ;).
We merken al snel dat Bali anders is. Het 'Hello mister, hello mister' wat op straat vaak naar ons geroepen wordt, verandert in 'cheap, cheap' als we door de straten van Kuta lopen. Wat een drukte hier! We zijn gericht opzoek naar een aantal zaken die we hier willen aanschaffen voordat we de Indische oceaan opgaan. We gaan naar Denpasar de hoofdstad, maar vinden niet wat we zoeken. We maken een deal met de taxichauffeur voor deze middag en morgen de hele dag. Aan het einde van de dag stoppen we bij de Carrefour. Vol verwachting lopen we de grote supermarkt binnen, opzoek naar alle 'speciale' Carrefour dingen die we kennen uit België, Frankrijk, Spanje, Frans Polynesië en Nieuw Caledonië. We vinden geen van de 'speciale' Carrefour dingen, maar wel hagelslag, dit maakt een hoop goed!
Putu, onze taxichauffeur haalt ons 's morgens op. We rijden eerst naar de kleermaker om onze spullen op te halen, maar morgen is de Ramadan afgelopen en vandaag en morgen is hij dicht. We rijden landinwaarts en stoppen bij een dans-show en volgen een file auto's (met toeristen) richting Ubud het artistieke hart van Bali. Het valt op dat de Balinezen een ondernemend volkje is. Het ene dorp maakt aardewerk beelden, het volgende dorp maakt alles van Bamboe en het volgende dorp is druk bezig met houtsnijwerk. We stoppen bij een hindoe tempel, waar het ook weer erg druk is. Veel lokale mensen zijn hier naartoe gekomen om hun hoofd te wassen met het heilige water, wat we uit de bron omhoog zien borrelen, speciaal. We rijden verder en hoe hoger we de vulkaan op rijden hoe meer er wordt verbouwd. We stoppen langs de weg en kopen 2 kilo mandarijnen, vers geplukt. Dan rijden we in een optocht op de rand van de vulkaan en hebben uitzicht het Batur meer. We leggen Putu uit dat we niet van deze 'toeristische optochten' houden en vragen hem door te rijden. We lunchen prachtig, rustig aan terrassen van rijstvelden, zoals je die kent van de aardrijkskunde boeken en reisgidsen. In werkelijkheid wordt ieder brak stukje land voorzien van rijst…..
Bali is mooi, maar druk, te vol naar onze mening. We besluiten ons op de boot te richten en de voorbereidingen af te maken en niet meer met een auto het eiland te gaan verkennen. Over 146 kilometer deden we negen uur! Het is lastig om het echte Bali te zien, maar als je goed kijkt tussen alle billboards door zien we toch heel speciale dingen. Gewoon door op straat te lopen en te kijken. We zien een traditionele begrafenis, vinden een werkplaats waar ze een draaibank hebben en ze in één dag een kopie van de prop van de sleepgenerator maken. We zien hoe ze boten en netten maken. De offertjes die worden geplaatst, de ceremonies in de vele tempels, de vriendelijke mensen…..
En dan is het alweer 12 augustus. Mijn verjaardag is goed gevierd. John, Nick, Luuk, Maren en Linde hadden mij voor het ontbijt al bedolven onder cadeautjes. In Sanur hebben we heerlijk gelucht en rond sundown zat onze kuip en salon vol, gezellig vol! John had geregeld dat het restaurant van de haven zorgde voor Nasi goreng en saté. Het was erg gezellig, ik ben super verwend en het voelt goed om 36 te zijn.
John doet nog wat klusjes. Nick en Luuk spelen met hun vriendinnen van de Seaquest en ik vul ieder leeg gaatje in de boot op met proviand. John gaat met de 'captains' van de andere boten uitklaren en dan zijn we klaar voor vertrek! Een raar idee; 'op naar Afrika'. Het leek altijd zover weg en nu beginnen we aan de oversteek van 5000 mijl!
Op 8/17/2013 8:32 PM (utc) was onze positie 09°50.39'S 109°02.01'E
Geen opmerkingen:
Een reactie posten