Op de genua zeilen we een stuk terug en laten we Kupang achter ons. Dit stuk hebben weer eerder in het donker gevaren, bij daglicht ziet het er een stuk leuker uit! En ook een stuk minder vissers.
Het waait nog steeds flink door. Tussen het eiland Timor en Rote bouwt ze zee zich flink op! Het is heerlijk zeilen. We hadden gehoopt achter het eiland Rote beschutting te vinden. De swell neemt inderdaad af, maar er blijven windgolven met witte koppen staan. In de baai bij Pulau Bibi gaan we op zoek naar een ankerplekje. Het water is kraak helder en ik zien een schildpad en volgens mij ook een Dugong, die ze hier Doejong noemen (dank je Adrie). Eerst dacht het dat het een witte plasticzak was die in het water zweefde, maar toen zag ik hem weg zwemmen.
Het witte strand en turquoise water lonkt…. Een goede ankerplek vinden we echter niet. Ruim een mijl uit de kust ankeren vinden we te ver. We roepen Lady of the Lowlands op en geven door we doorvaren. Ze varen met 2 opstappers die een lift naar Rote wilden en die zijn blij dat we doorvaren naar Baa, want van daar uit hebben ze eenvoudig transport naar het dorpje Nembrala, hun eindbesteming.
Het zicht op het eiland is mooi en met een paar spelende dolfijnen voor de boeg is de dag nu al geslaagd. We ankeren in Baa rechts van de pier. Helaas lopen er toch nog golven de baai in. We worden uitgenodigd voor een sundowner door Henk en Rietje op hun Lady of the Lowlands. Johan en Joël blijken gezellige en muzikale Zweden te zijn. Met gitaar, trommel en later ook John op de harmonica is het erg gezellig. Bekende Zweedse liedjes komen voorbij, maar Johan spreekt en zingt ook in het Spaans en lust de Indonesische 'Jamaicaanse' Rum graag en zo wordt het liedje 'Capitain el Barco Boomerang' geboren. Een bijzondere avond.
De volgende ochtend gaan we met de bijboot naar de kant. Het moet nog laag water worden en een plekje vinden voor de bijboot is niet eenvoudig. We trekken hem een strandje op in de hoop dat we straks nog water genoeg hebben om weg te varen. We nemen afscheid van Johan en Joël. Ze gaan met de Bemo verder. We doen wat boodschapjes en besluiten verder te gaan met ons gasproject. We kopen en fles en betalen alleen de inhoud en krijgen Mohammed erbij die op de fles moet letten. Ik koel de flessen in het zeewater en daarna sluiten we alles aan. De druk is te laag, of de druk in onze flessen te hoog. De drukregelaar klapt open en de LPG loopt eruit. We proberen en proberen, maar het lukt niet. Dit schiet niet op, jammer…. Mohammed neemt de fles weer mee en we krijgen nog iets meer dan de helft van ons geld terug.
Ondertussen maakt Nick met z'n nieuwe vrienden bommetjes van de kade in het water. Ze hebben de grootste lol. Luuk houdt de vissers in de gaten die hun schepen bevoorraden met blauwe tonnen.
We willen wat van het eiland zien. We proberen een Bemo te regelen om ons in de buurt ergens af te zetten, maar ze begrijpen ons niet en vragen veel te veel geld. We zijn het onderhandelen zat en besluiten met de 'benenwagen' op pad te gaan. We lopen het stadje uit en de drukte maakt al snel plaats voor ruimte. We besluiten vandaag een praktijkles biologie/ aardrijkskunde in te lassen met het thema 'rijstvelden en irrigatie'. De techniekles gasvullen was niet z'n succes. Al snel vinden we een mooi voorbeeld van stromende waterkanaaltjes en rijstvelden. De kinderen horen het verhaal aan en vinden het allemaal vrij normaal…… We komen, varkens, koeien, kippen tegen, alles loopt hier los rond te scharrelen.
Aan het eind van de dag gaan we met Henk en Rietje op zoek naar een Warung. We kiezen wat gerechtjes uit de 'vitrine' en vragen of ze het warm kunnen maken, dit vinden ze maar raar. Het is een gezellige boel in de Warung. Kakkerlakken, gekko's, poesjes en politieagenten weten ons te vinden. John ziet de agent eerst in uniform eten kopen en later komt hij met een vriend terug, niet meer in uniform. Hij vraagt onze papieren, waar we vandaag komen en wat we van plan zijn. Ons gevoel zegt dat hij uit is op geld. We laten een kopie van onze 'List of Sailors' zien met een kopie van de paspoorten en geven het telefoonnummer van Napa, in Kupang. Nadat hij Napa aan de telefoon heeft gehad, druipt hij af. 'Alles in orde en nog veel plezier hier op Rote'.
Na een korte nacht gaan we om vier uur in de ochtend anker op. 75 mijl te gaan naar Savu op het eiland Sebu.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten